Giderken bile bile kaldın bende



Doğayı sevmeseydim görürdün sen
Kuşlar kediler olmasaydı
arılar kelebekler
silerdim seni
anılarım solarken daha renklenmeden


Çiçekleri derlerken çiy düşmezdi tenine
çim kokmazdın
savrulmazdı saçların yüzüme
baş başayken soluğunla sesinle


Kamçılamasaydım düşlerimi
ışıldamazdın gözlerimde çağrılı çağrısız
taş kesilirdi birer birer anılar evrende


Ezgiler serptikçe seni içime
sıcaklığınla doğarım her gün güneşe eş
batarım uzaktan şakıyan yüreğinin gölgesinde


Yoksullaşır yalınlık
gönlümde beynimde
çabamla iyice


Sürecek kurduğum düzen
özenle ben kol kanat gerdikçe


Yaslandım güçlü dengeme
artık kalabilirsin dilediğince
unut kendini istersen tümüyle bende