yıllara, yolara,derde meydan okudum..!
hasretini yaşadım,özlem dokudum,
canına can katsamda senin yolunda;
sen hiç benim varlığımı hatırlamadın.

bir yılda kaç mevsim yaşarki insan..!
sen bana bir mevsim katlanamadın,
ben sana gülerken, sevgi dağıttım;
sen benim dilimden hiç anlamadın.

mücevher kutusuydu bendeki kalbin..!
gözüm gibi korudum,birgün kırmadım,
hasretin kor oldu,yanıyor bağrım;
sen benim duyguma dem olamadın.

hangisinden başlayayım neyi söyleyim..!
tükendi bak umutlarım kime ne deyim,
sen benimsin demiştin,şimdi nerdesin;
sen benim kıymetimi hiç bilemedin.

sabah olmak bilmiyor sensiz sevdiğim..!
adını hecelerken kanadımı hiç yüreğin,
ellere gülücükler, hep bana aktı zehrin;
sen benim canım deyip,hiç güldürmedin.

dalgalar çırpınıyor sığınmıştı sahillere..!
türlü yalanlarınla attın beni dertten derde,
mazi oldu hayalin yalnız kaldım evrende;
sen benim yüreğime hiç su sepmedin.

duyguların şairi mehmet sancak