Eller giderken feza’ya
Attan düştüm kaldım yaya
Anladım ki bu dünya’ya
Boşuna boşuna geldim

Çiçekten bal alır arı
Yeşil yaprak olmuş sarı
Eller yaşadı baharı
Kışına kışına geldim

Ne olur ki bundan canım
Kalbim yara akmaz kanım
Hayat denen pehlivanın
Tuşuna tuşuna geldim

Yollarımı gözlediler
Öldüğünü gizlediler
Mezarını düzlediler
Taşına taşına geldim

Bir gün yüzü gülmez idi
Sevgi nedir bilmez idi
Ahmet’e yar olmaz idi
Hoşuna hoşuna geldim