Ulaşmak umuduyla tam on bir ay bekledim
Rakamlar karışınca işte biraz tekledim
Zamana düğüm atıp ona sevgi ekledim
Gelişinle acılar sona erdi Ramazan.

Şu arzın imarında türünde bir tekildim
Yaşayıp yaşatmakla bedenimde vekildim
Anı kıyamet sayıp ben huzura çekildim
İki ucundan tutup nefsi gerdi Ramazan.

Dünya arzularını oturtmazsan çuluna
İstekleri yok sayıp güvenmezsen puluna
Âlemleri var eden muştu verir kuluna
Senelerce kıyamda tutar ferdi Ramazan.

Gören gözle bakarsan inleyerek ağlatır
“Bir lokma, bir hırka” der yürekleri dağlatır
Koşarak ummanlara sular gibi çağlatır
Ömrünce oruçludur derviş derdi Ramazan.

Bir şeyler almak için her yolcuya sesledim
Bu doyumsuz gövdeyi altmış yıldır besledim
Koydum suçu küfeye bitsin diye tersledim
Cümle günahlarımı yere serdi Ramazan.

Yâre gideyim dersen örnek olur karınca
Zikre dönen melekler etrafını sarınca
Sidretü’l müntehâ da yüz secdeye varınca
Arştaki makamını aşka verdi Ramazan.

Ahmet Çelik
Ceyhan