Bu yol uzun
upuzun
uzanıp serilmiş Dobruca'nın düzüne
alıp da başımı gidemiyorum
gidilmiyor bir türlü
kalanların vebali üzerimde.

Bu yol uzun
upuzun
köprü başlarında düşman mı,dost mu el ele
ay karanlık ,gök duman varamıyorum
varılmıyor sana bir türlü
çocuk düşlerimin sultan şehri Yeditepe.

Bu yol uzun
upuzun
bir yanımda uçan atlarıyla uç beyleri
konar göçer tarihe
öbür yanımda
üç günde terkedilmiş Türk köyleri
acısı zehir zıkkım damlıyor yüreğe
alıp da başımı bırakamıyorum
bırakılmıyor bir türlü
ata yadigârı Dobrucam ele güne.

Galip Sertel