Hayatının baharında, kışa teslim olmuş garip
Medası yok ayağında, çiçek gibi solmuş garip

Umut ile etrafına , bakıp merhamet aradı
Kimse el atmadı ona, saçlarını yoldu garip

Boynu bükük döndü eve, hiçmi kimse yoktu seve
Birde laf attı geveze, ağlayarak gitti garip

Kuru ekmek lavaşıyla, katık etti göz yaşıyla
Bu yaşamın savaşıyla, cenk ediyor masum garip

Sakın beddua eyleme, anda dönüşür eyleme
Taşlar yağar bu aleme, Senden ricam etme garip

Abdurrahman Yıldız