Rüzgar bazen uyanır da uykusundan
kapıma yaslanır yağmurla sırılsıklam
acelesi varmış gibi bir yerlere
saçak altında ha bire
dellenir durur deli divane...

Zerdali dalında yaprak
mest olamamış su ile
çırılçıplak
geç kalırmış gibi bir yerlere
coşar durur avare avare...

O an
arınmışım gibi günahlarımdan
bir od sultan-i yegâh kopar da dudaktan
nar yüklü bahçelere nur ile dökülür durur...

Ve çok ötelerde
ebemkuşağının göründüğü yerde
aşmak istercesine bir uzunca yolu
çocukluğum koşar durur deli dolu...