gece düştü karanlığa,simsiyah!
yine aynı yoldan,yine aynı güzergah,
kaç yıldız söndü gözlerimin önünde;
bırakıp gittiğin,o berduş gecelerde.

sokaklar dolusu ıssızslıklıklarla başbaşayım!
güneş batıyor gözlerimde,hıçkırıklar içinde,
bağırsamda çaresiz,duyan olmuyor !;
insanın değeri,ölünce anlaşılıyor.

yeryüzünün kıvrım kıvrım ince bedeni!
tut ellerimden,kimseye söyleme ağladığımı,
hangi sevda bittiki !hangisi tamamlandı;
iklimler ayrıldı,çaresiz saatlerimde.

ürküyorum,titriyorum, sensiz buz gibi elim !
çaresizlik kesti yolumu,benliğim yok olur benim!
benim esas derdim,sana olan her şeyim;
geceleri mehtabın ayın ,unuttuğu biriyim.