Alıpta başımı gidesim geldi yar
Sevgisizik sanıldığımız yüreklerden.
Kör bir kuyuya düşesim geldi yar
Yaşıyor olduğumuzu bilmeyenlere inat!

Dertliyim iki elim şakaklarımda yar
Dolu dizgin düşünceler kemiriyor beynimi.
Sırat köprüsü ne bilmezken daha
Geçiyorum şimdi kıldan ince herşey yar!

Nasıl dayanacağım daha söyle yar
Kalp gözü olmayan sevgili (!) insanlara.
Kaç kere günahlarımla baş-başa kaldım
Sevaplardan nasibini almayanlar var yar!
{Osnabrüeck}